Danıştay 3. Daire E.2019/7770 K.2021/1957

Dava konusu istem: Davacı adına, gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna istinaden Mart, Mayıs ila Ağustos 2017 dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirkete, 08/10/2018 tarihinde elektronik ortamda tebliğ edilen dava konusu cezalı vergiye karşı en geç 07/11/2018 tarihinde dava açılması gerekirken 13/02/2019 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı gerekçesiyle dava süreaşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu cezalı vergiye ait ihbarnamenin gönderildiği sırada şirketin devredildiği, kayıtlı elektronik posta uygulamasından haberdar olunamadığı, öğrenme tarihi itibarıyla açılan davanın süresinde olduğu, savunmaları alınmaksızın davanın reddedildiği, düzenledikleri faturaların gerçeği yansıttığı, vergilendirmede gerçek mahiyetin dikkate alınması gerektiği, ödeme ve nakliye belgesinin bulunmamasının faturaların sahte olduğunu göstermeyeceği, varsayım ve kanaate dayalı olarak tarhiyat yapılamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı şirketin devir ya da ortaklık yapısı ile ilgili değişikliğin 29/03/2018 tarihinde gerçekleştirildiği, şirketteki hisselerini devreden …'ın müdürlük görevinin devam ettiği, vergi ve ceza ihbarnamesinin 08/10/2018 tarihinde tebliğ edildiği göz önüne alındığında davacının iddiasına itibar edilemeyeceği, elektronik ortamda yapılan tebligatı geçersiz kılacak bir nedenin bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.