KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2020/1060 E., 2022/4227 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2022
- Esas No
- 2020/1060
- Karar No
- 2022/4227
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
- Vekili
- Av....
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av....
- İstemin konusu
- Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca davayı yeniden inceleyen .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacının ortağı olduğu, ... Platform Hizmetleri Limited Şirketine ait ödenmeyen vergi borçları nedeniyle hissesi üzerindeki tasarruf hakkına konulan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine davalı idarece asıl borçlu şirketin vergi borçları nedeniyle ortakların hisselerine haciz uygulandığı ancak herhangi bir ödeme emri ve haciz varakası düzenlenmediği bildirildiğinden, dayanağı olmaksızın kamu alacağının tahsili amacıyla uygulanan hacizde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu haciz kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Temyize konu kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2020/1060, K. 2022/4227, 7 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama