Danıştay 3. Daire E.2020/1129 K.2023/882

Dava konusu istem: Davacının, muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağını oluşturan kamu alacağının bir kısmının davacı hakkında sahte belge kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen salınan ve uzlaşma sağlanmasına müteakip 5736 sayılı Yasa kapsamında yapılandırılan ancak ödenmeyen 2004 ve 2005 yıllarına ilişkin vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirleri ile 2003 ila 2009 yıllarının muhtelif dönemlerine ait gelir vergisi, gelir (stopaj) vergisi, katma değer vergisi ile özel usulsüzlük cezalarının tahsili amacıyla tanzim edilen ödeme emirlerinden kaynaklandığı,

Uludağ Vergi Dairesi Müdürlüğünce tanzim edilen sözü edilen ödeme emirlerinin posta ve ilan yoluyla tebliğ edildiği, haczin diğer kısmının dayanağını oluşturan 2005 ila 2013 yıllarına ait motorlu taşıtlar vergisinin tahsili amacıyla Yeşil Vergi Dairesi Müdürlüğünce tanzim edilen ödeme emirlerinin ise ilanen tebliğ edildiği,

itiraz ve dava konusu yapılmaksızın kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla davacının banka hesapları üzerine haciz uygulandığının anlaşıldığı olayda, Uludağ Vergi Dairesi Müdürlüğünce tanzim edilen ve 2011 yılı ve öncesinde tebliğ edilen kamu alacağı yönünden haczin uygulandığı 2017 yılına kadar vergi borçlarının tahsiline yönelik herhangi bir işlem yapılmadığı, tahsil zamanaşımını kesen tek sebebin ödeme emri tebliği olduğu dikkate alındığında, sözü edilen kamu alacağının 31/12/2016 tarihi itibarıyla tahsil zamanaşımına uğradığı,

aynı Vergi Dairesi Müdürlüğünce 2013 ve 2014 yıllarında ilanen tebliğ edilen kamu alacağı yönünden ilanen tebliğ koşullarının oluşup oluşmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması amacıyla Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine davalı idarece tebliğ alındılarının bir kısmının dosyaya sunulduğu, tebliğ alındıları gönderilmeyen ödeme emirlerine yönelik denetimin yapılmasının mümkün olmadığı,

ibraz edilen tebliğ alındılarının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 102. maddesine uygun olarak tanzim edilmediği görüldüğünden ilanen yapılan tebliğin geçerli olduğundan söz edilemeyeceği, haczin 2005 ila 2011 yıllarına ait motorlu taşıtlar vergisine isabet kısmı yönünden düzenlenen ödeme emirlerine ilişkin tebliğ alındıları ise imha edildiğinden bahisle dosyaya sunulmadığından söz konusu ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği hususu ispat edilemediğinden bu haliyle sözü edilen kamu alacağının 31/12/2016 tarihi itibarıyla zamanaşımına uğradığı,

2012 ve 2013 yıllarına ait motorlu taşıtlar vergisine ait olup ilanen tebliğ edilen ödeme emirleri yönünden ilanen tebliğ koşullarının varlığını ortaya koyan tebliğ alındılarının dosyaya ibraz edilmemesi karşısında ilanen yapılan tebliğin usulüne uygun olduğundan, dolayısıyla kamu alacağının kesinleştiğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davacının banka hesaplarına uygulanan haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu haczin dayanağını oluşturan ödeme emirlerinin posta ve ilan yoluyla usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ödeme emri tebliği, haciz tatbikatı ve özel kanunlar gereği yapılan yapılandırma başvurusu nedeniyle amme alacağının zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceği, gerçekleştirilen haciz işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

2575 sayılı Danıştay Kanununa 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde uyarınca hüküm veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince oluşturulan Müşterek Kurulca işin gereği görüşülüp düşünüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.