Danıştay 3. Daire E.2020/1137 K.2023/1652

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2013 yılına ait yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle önceki yıldan devreden indirilecek katma değer vergisinin olmadığı da gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca Şubat ila Temmuz 2013 dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin sigortalı çalışanına usulüne uygun şekilde tebliğ edilen defter ve belge isteme yazısına rağmen söz konusu defter ve belgelerin herhangi bir mücbir sebep olmaksızın incelemeye sunulmadığı dikkate alındığında yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İncelemeye ibraz edilmeyen söz konusu defter ve belgelerin davacı tarafından Mahkemeye ibraz edileceğinin belirtilmesi üzerine Dairelerince verilen ara kararı ile istenildiği halde dosyaya sunulmadığı, öte yandan, tarhiyatın önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu Ocak ila Aralık 2012 dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine açılan davanın, ... ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiği gerekçesiyle istinaf başvurusu reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belgelerinin Kırıkkale Vergi Mahkemesinin E:2019/143 sayılı dosyasına sunulduğu, bu dosyanın sonucunun beklenilmesi gerektiği, defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, ceza yargılamasının lehlerine sonuçlandığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.