Danıştay 3. Daire E.2020/1140 K.2024/538

Dava konusu istem: Davacının 2015 yılının Mart ile Nisan dönemlerinde 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında gerçekleştirdiği ihracat tesliminden doğan katma değer vergisi alacağının mahsuben ve nakden iadesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine yönelik ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin iade talebinin, hakkında sahte belge düzenlediği yolunda saptama bulunduğundan teminat verilmesi ve katma değer vergisi iade kontrol raporundaki eksikliklerin giderilmesi halinde yerine getirileceği belirtilerek reddedildiği olayda, sahte belge düzenlediğini ortaya koyacak mahiyette herhangi bir tespit veya inceleme raporunun dosyaya sunulmadığı, katma değer vergisi iade kontrol raporundaki eksikliklerin neler olduğunun açıkça belirtilmediği,

davacının daha önce aynı döneme ait iade talebinin reddine dair işlemin iptal edildiği halde davalı idarece karar gereğinin yerine getirilmediği dikkate alındığında ikinci başvuruya rağmen yeni bir bilgi ve belge olmaksızın iade talebinin reddinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıya bildirilen eksiklikler giderilmediğinden tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.