Danıştay 3. Daire E.2020/1300 K.2022/3901

Dava konusu istem: Davacı adına, 2007 ve 2008 yıllarının muhtelif dönemleri ile 2013 yılının Ocak dönemine ilişkin katma değer vergisi, 2008 yılına ilişkin özel usulsüzlük cezası ve 2013 yılının Ağustos dönemi gelir (stopaj) vergisiyle söz konusu vergilerin fer'ilerinden oluşan kamu alacaklarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerinin ara kararına cevaben davalı idarece dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden, 2013 yılı Ağustos dönemine ilişkin gelir (stopaj) vergisi ve ferilerinin davacının ilgi dönem muhtasar beyannamesi üzerine tahakkuk ettiği, bu şekilde kesinleşen kamu alacağının tahsili yoluna gidilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin 2013 yılı Ağustos dönemine dair borçlara ilişkin kısmı yönünden dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ara kararı gereğinin, Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma hükmüne uygun olarak yerine getirilmediği, 2013 yılı Ağustos dönemine ilişkin ihbarnamelerin tebliğ alındılarının dosyaya sunulmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFINSAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.