Danıştay 3. Daire E.2020/1435 K.2022/3471

Dava konusu istem:Davacı adına, Aralık 2005 dönemine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı ile davalı idareden, davacı şirket adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan cezalı vergiye ilişkin ihbarnamenin ilanen tebliğine yönelik olarak ilan yazısının bir suretinin davacının bilinen son adresinin bağlı olduğu muhtarlığa gönderildiğine dair belgenin suretinin gönderilmesinin istenildiği, söz konusu ara kararına cevaben davalı idarece dosyaya ibraz edilen bilgi ve belgelerin incelenmesinden, ilan yazısının bir suretinin.

Mahalle Muhtarlığına gönderildiğinin görüldüğü, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi kayıtlarında, davacı şirketin eski işyeri adresinin ". Mah.. Sk. No…. K…. Kadıköy /İstanbul" olup, merkezinin ". Sk.. Apt. No…. Göztepe /İstanbul" adresine nakledildiği hususunun 06/02/2007 tarihinde ticaret siciline tescil edilerek 12/02/2007 tarihinde ilan edildiğinin görüldüğü, söz konusu ihbarnamenin de.

Mahallesinde yer alan bu adreste tebliğine çalışıldığı, ilan yazısının bir suretinin ise mükellefin bilinen son adresinin bağlı olduğu. Mahalle Muhtarlığına gönderilmesi gerekirken.

Mahalle Muhtarlığına gönderildiği anlaşıldığından 213 sayılı Vergi Usulü Kanunu'nun 104. maddesinde aranan usule uygun şekilde ilan yoluyla tebliğ edildiği hususunun davalı idarece ortaya konulamadığı, dolayısıyla 31/12/2010 tarihine kadar usulüne uygun olarak tebliğ edilmeyen kamu alacağının zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emrine konu amme alacağının usule uygun yapılan ilanen tebliğ ile kesinleştirildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ :Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.