KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2020/1439 E., 2021/1555 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 23 Mart 2021
- Esas No
- 2020/1439
- Karar No
- 2021/1555
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca davayı yeniden inceleyen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
565 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, kayıt ve beyan dışı bıraktığı bir kısım hasılatı için belge düzenlemediği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu özel usülsüzlük cezasının kesilmesine dayanak teşkil eden gelir vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile reddine karar verildiği, faturasız mal satıldığı hususunun somut olarak ortaya konulduğu kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Toptan tiner ve madeni yağ ürünleri alım satımı işi ile iştigali edildiği, defter ve belgelerinin incelenmesi sonucunda alım ve satımlarının tamamının belgeli olduğunun tespit edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
MADDİ OLAY
Davacı adına, kayıt ve beyan dışı bıraktığı bir kısım hasılatı için belge düzenlemediği ve bu belgesiz satışlarını belgesiz alışlarından karşıladığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca özel usulsüzlük cezasının kesildiği anlaşılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Davaların karara bağlanması" başlıklı 22. maddesinin 1. fıkrasında, konular aydınlandığında meselelerin sırasıyla oya konulacağı ve karara bağlanacağı, 24. maddesinde de, kararlarda, davacının ileri sürdüğü olaylar ve hukuki sebepler ile istem sonucunun belirtileceği hükmüne yer verilmiş, aynı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde usul hükümlerine uyulmamış olması bozma sebebi sayılmıştır.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrasında verilmesi ve alınması icap eden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının %10'u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunda, "mükellefin 1.370.455,92-TL satış hasılatı karşılığında belge düzenlemediği ve bu belgesiz satışlarını 1.305.196,11-TL tutarında belgesiz alışlarından karşıladığı" ifade edilerek üst ceza tutarında özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de cezanın hangi eyleme ve/veya eylemler nedeniyle kesildiği açıkça belirtilmemiştir. Vergi mahkemesince cezanın; cezanın hangi eylemler nedeniyle kesildiği hususu açıklığa kavuşturulmadan kayıt dışı hasılat tutarında fatura düzenlenmediği kabulüne dayanılarak davanın yazılı gerekçeyle sonuçlandırılması 2577 sayılı Kanun'un 22. ve 24. maddelerine uygun düşmemiştir.
(X)-KARŞI OY
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar bozulması istenen Vergi Mahkemesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında istemin kabulünü gerektirecek durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddi ile isteme konu yapılan kararın onanması gerektiği oyuyla karara katılmıyorum.
Danıştay 3. Daire, E. 2020/1439, K. 2021/1555, 23 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama