Danıştay 3. Daire E.2020/167 K.2023/1123

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Demir ve Çelik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2013 ila 2015 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ile … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirleri içeriği kamu alacağının, asıl borçlu şirketin yasal defter ve belgelerinin ibraz edilmemesi nedeniyle indirim konusu yapılan katma değer vergisinin reddinden ve beyan üzerine tahakkuk eden ve vadesinde ödenmeyen vergi borçlarından kaynaklandığının anlaşıldığı olayda söz konusu fiillerin gerçekleştiği tarihte kanuni temsilci olmayan davacının takip edilen kamu alacağından sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emri içeriği borçlarla ilgili asıl borçlu şirket nezdinde mal varlığı araştırmasının usulüne uygun yapıldığı, davacının kanuni temsilci sıfatıyla borçtan sorumlu olduğu, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 58. maddesi uyarınca ödeme emrine karşı açılacak davalarda ancak böyle bir borcun olmadığı, kısmen ödendiği ya da zamanaşımına uğradığının iddia edişlebileceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.