Danıştay 3. Daire E.2020/1682 K.2023/953

Dava konusu istem: Davacının akaryakıt satışından elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle adına 2013 yılı Ocak ila Mart, Mayıs ila Ağustos ve Ekim ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, 2013 yılında bir firmada ücretli olarak çalıştığı halde, bir yıl içinde üç ayrı bankada fiilen kullandığı dokuz ayrı hesaptan faaliyet konusu akaryakıt, taşımacılık ve kimyevi ürün ticareti olan kişi ve firmalardan alınan ve bu kişi ve firmalara gönderilen 503.445,08TL para hareketinin şahsi borç-alacak ilişkisi kapsamında kabul edilmesinin iktisadi icaplara uyan, mutat bir durum olmadığı dolayısıyla salınan cezalı vergide hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu 2013 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisine karşı açılan davanın reddine ilişkin ... Vergi Mahkemesinin … tarihli, E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunun Dairelerinin 14/11/2019 tarihli, E:2019/3006, K:2019/2813 sayılı kesin kararıyla kabul edilerek sözü edilen karar kaldırıldıktan sonra cezalı verginin kaldırıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının üç banka hesabına yapılan 193.676,00TL tutarındaki EFT işleminin 173.676,00TL'lik kısmının, 240.783,00TL tutarındaki havale işleminin 205.370,70TL'lik kısmının faaliyetleri akaryakıt, nakliye ve kimyevi malların üretimi ve ticareti olan firmalar ile ortak ve temsilcileri tarafından yapıldığı, iki adet çekin petrol ürünleri işi yapan firma tarafından ciro edildiği dolayısıyla kayıt dışı hasılatın somut olarak ortaya konulduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Vergi mükellefi olmadığı ve ticaretle uğraşmadığı, banka havalelerinin tamamen şahsi işlerinden doğan borç ve alacak ilişkisine dayandığı, davalı idarenin iddialarını somut olarak kanıtlayamadığı, ticari faaliyette bulunulduğu iddia edilen kişiler nezdinde inceleme yapılmadığı, tarhiyatın varsayıma dayalı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.