Danıştay 3. Daire E.2020/1759 K.2021/2373

Dava konusu istem: Davacının, 2013 yılının Ocak dönemine ait katma değer vergisinin iadesi talebiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından vergi dairesi müdürlüğüne yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin 05/12/2018 tarihinde davacıya tebliği üzerine bu tarihten başlayan otuz günlük dava açma süresinin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 11. maddesi kapsamında 24/12/2018 tarihinde vergi dairesi başkanlığına yapılan başvuruyla durduğu ve bu başvurunun 22/02/2019 tarihinde zımnen reddi üzerine duran dava açma süresinin yeniden işlemeya başladığı, buna göre 22/02/2019 tarihinden itibaren en son 05/03/2019 tarihine kadar dava açılması gerekirken 21/03/2019 tarihinde mahkeme kaydına giren dilekçe ile açılan davanın esasının inceleme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava açma süresinin vergi dairesi müdürlüğüne yapılan başvurudan itibaren başlatılmasının hukuka aykırı olduğu, davanın süre aşımı yönünden reddedilmesinin mülkiyet hakkını ihlal edeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.