Danıştay 3. Daire E.2020/1843 K.2022/3065

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Limited Şirketinden alınamayan 2000 ila 2003 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ile … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirlerinin dayanağı olan asıl amme borçlusu şirket adına düzenlenen ödeme emirleri ve tebliğ alındılarının dosyaya ibrazı istenilmesine karşın davalı idarece ödeme emirlerinin bir kısmının sunulduğu, ancak tebliğ alındılarının Devlet Arşivleri Yönetmeliği gereğince imha edildiğinin bildirildiği dolayısıyla şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin şirkete tebliğ edilip edilmediği ortaya konulamadığından ortada davacının kanuni temsilci sıfatıyla takibini gerektiren bir borç bulunduğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu amme alacağının asıl borçlu şirketin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemediği anlaşıldığından davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.