Danıştay 3. Daire E.2020/1940 K.2021/3402

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle 2015 yılının Eylül ila Aralık dönemleri için re'sen salınarak tebliğ edilen ve dava açılmayarak kesinleşen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile hesaplanan gecikme faizini içeren … tarih ve …, … ila … sayılı tahakkuk fişlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi inceleme raporu uyarınca re'sen salınan cezalı vergiye dava açılmaması nedeniyle düzenlenen ödeme emrine … Vergi Mahkemesi nezdinde dava açıldığı, dava konusu edilen tahakkuk fişlerinin, ödeme emri düzenlenmeden önce tesis edilen hazırlık işlemi niteliğinde olduğu, dava konusu edilebilecek nitelikte kesin ve yürütülmesi zorunlu bir işlem niteliği taşımadığı gerekçesiyle dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tahakkuk fişlerinden önce düzenlenen ve e-tebliğ yoluyla tebliğ edilen ihbarnamelerin tebliği nedeniyle SMS ve e-posta gönderilip gönderilmediğinin araştırılmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Tebliğ edilen ihbarnameler dava açılmayarak kesinleştiğinden, ödeme emirlerinin düzenlendiği, tahakkuk fişlerinin kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem niteliğinde olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.