Danıştay 3. Daire E.2020/2033 K.2022/2576

Dava konusu istem: Davacı ortaklık adına, … Elektrik Kablo Yapı Malzemeleri Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait faturaların adi ortaklık şeklinde düzenlenerek komisyon karşılığı satılmasından elde edilen gelirin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2016 yılının Ocak ila Mayıs dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Elektrik Kablo Yapı Malzemeleri Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki saptamalardan, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlendiği sonucuna varıldığından adi ortaklık adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 44. maddesi gereğince, dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin müteselsil sorumlu olan ortaklardan herhangi biri adına düzenlenmesi gerekirken, adi ortaklık adına düzenlenmesinin 3065 sayılı Kanun'nun anılan maddesine uygun düşmediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulüyle, Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu tarhiyat kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adi ortaklığın komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediğinin hazırlanan vergi tekniği raporuyla somut olarak ortaya konulduğu, re'sen tarh nedeninin bulunduğu olayda takdir komisyonu kararı uyarınca yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.