Danıştay 3. Daire E.2020/2130 K.2021/1910

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Kimya Tekstil Gıda ve İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2011 ve 2012 yıllarına ait kurumlar vergisi, katma değer vergisi, özel usulsüzlük cezası, vergi ziyaı cezası ve fer'ilerinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla ortak sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından dava konusu ödeme emirlerinden 12/06/2019 tarihinde haberdar olunduğu iddia edilerek dava açılmış ise de, değinilen ödeme emirlerinin 31/03/2016 tarihinde aktivasyonu gerçekleştirilen ve davacıya ait olmadığı yönünde herhangi bir itiraz da bulunmayan "…" adresine 17/05/2019 tarihinde elektronik ortamda gönderilerek, tebligatın 22/05/2019 tarihinde yapılmış olduğunun anlaşıldığı, ayrıca davalı idarece kendisine yüklenen sorumluluk da yerine getirilerek sistemde kayıtlı olan telefona bilgilendirme mesajı gönderildiğinin tartışmazsız olduğu,

olayda 22/05/2019 tarihinde usulüne uygun olarak elektronik ortamda tebliğ edilen dava konusu ödeme emirlerine karşı on beş günlük dava açma süresinin son günü olan 06/06/2019 tarihine kadar dava açılması gerekirken, 18/06/2019 tarihinde Mahkeme kayıtlarına giren dilekçe ile dava açıldığı,

07/06/2019 tarihinde iş göremezlik belgesi alınarak davanın süresinde açıldığı ileri sürülmüş ise de söz konusu raporun dava açma süresi geçtikten sonra düzenlenmiş olması ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda sağlık özrünün dava açma süresini uzatacağı yönünde bir hükme de yer verilmediğinden bu yöndeki iddiaya itibar edilmediği gerekçesiyle dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece de belirtildiği üzere davacının herhangi bir şekilde elektronik tebligat başvurusunun bulunmadığı, gelir vergisi mükellefi olması nedeniyle mail adresi oluşturmasının ise, gelir vergisine ilişkin vergisel işlemlerin yapılabilme amacını taşıdığı,

elektronik tebligat başvurusu olmayan davacı adına ortak sıfatıyla yapılacak takibe ilişkin tebliğin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda yer verilen mutad yollarla yapılması gerekeceğinden, elektronik tebligatın geçerli kabul edilmesi suretiyle davanın süre aşımından reddine yönelik olarak verilen Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf istemi kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine bu karara yöneltilen temyiz istemi aynı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca,

isteme konu kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının elektronik tebligat zorunluluğuna tabi mükelleflerden olduğu, aktivasyon yapıldıktan sonra vergilendirme ile ilgili tüm işlemlere ait tebligatın sisteme düşeceği, davacının elektronik tebligat başvuru dilekçesi bulunmasa da gelir vergisi mükellefi olması nedeniyle vergi idaresine başvurmadan internet adresine girerek internet vergi dairesi şifresi olmadan TC kimlik numarası ile giriş ekranından kimlik doğrulaması ile e-tebligat sistemine başvuru yapabileceği, bu nedenle başvuru yapılmadan aktivasyon işleminin gerçekleştirildiği,

sistem kayıtlarından tetkik edildiğinde 31/03/2016 tarihinde … mail adresi tanımlanarak aktivasyon oluşturulduğunun anlaşıldığı, dava konusu ödeme emrinin tebliğ edildiği tarih ve sonrasında davacı tarafından internet vergi dairesi bünyesinde oluşturulan tebliğe elverişli elektronik ortama giriş yapılıp yapılmadığının sistem tarafından tespit edilemediği, bilgilendirme mesajının aktivasyon işlemi sırasında beyan edilen telefon numarasına ve mail yolu ile gönderildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.