Danıştay 3. Daire E.2020/2161 K.2021/2137

İstemin konusu

... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun sonuçlandırıldığı ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararına yöneltilen temyiz başvurusunu kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemine ilişkindir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirketin, arsa sahipleriyle imzaladığı satış vaadi sözleşmesi gereği bağımsız bölüm teslimleri nedeniyle düzenlediği 2015 Eylül dönemine ait katma değer vergisi beyannamesinde "ilave edilecek katma değer vergisi" olarak beyan ettiği 186.227,05 TL katma değer vergisinin 185.547,32 TL'lik tutarının katma değer vergisine tabi olmadığı ihtirazi kaydıyla verdiği 02/11/2018 tarihli düzeltme beyannamesinin kabul edilmesi talebiyle yaptığı düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince bina inşa eden davacı şirket tarafından, inşa edilen bağımsız bölümlerin arsa sahiplerine tesliminin katma değer vergisine tabi olmadığı ve bu durum açık bir vergilendirme hatası niteliği taşıdığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle işlem iptal edilmiştir.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 122 ila 124. maddelerinde yer alan düzeltme ve şikayet yoluna başvurulabilmesi için, vergilendirme işlemleri sırasında anılan Kanun'un 117 ve 118. maddelerinde tanımlanan bir hatanın bulunması gerektiği, uyuşmazlığın, vergi hatası dışında, maddi olayların değerlendirilmesi ve irdelenmesini gerektiren bir sorun olarak ortaya çıkması ve yorumu gerektirmesi durumunda,

düzeltme ve şikayet yoluyla yapılan başvurunun reddi üzerine açılacak davalarda işin esasına yönelik iddiaların incelenmesine olanak bulunmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra davanın reddedilmesi üzerine bu karara yöneltilen temyiz istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu karar kesin olarak verildiğinden, temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gerekçenin yeterli olmadığı, dava konusunun temyiz sınırının üzerinde olduğu, 213 sayılı Kanun'un 118. maddesinin 3. fıkrasında mevzuda hatanın bir vergilendirme hatası olarak düzenlendiği, arsa sahipleriyle imzalanan satış vaadi sözleşmesi gereği arsa sahiplerine yapılan bağımsız bölüm teslimlerinin trampa niteliğini taşıdığı yönündeki görüşün idareye ait olup, bu yönde bir içtihat bulunmadığı, söz konusu sözleşmenin kendine özgü bir sözleşme kapsamında değerlendirildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu işlemi iptal eden vergi mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusu üzerine söz konusu karar kaldırılarak davanın reddi yönünde verilen karar kesin nitelikte olduğundan, Vergi Dava Dairesince verilen temyiz talebinin reddi yolundaki kararın usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı tarafından, arsa sahipleriyle imzalanan satış vaadi sözleşmesi gereği arsa sahiplerine yapılan bağımsız bölüm teslimleri nedeniyle düzenlenen ve yasal süresi içerisinde 2015 Eylül dönemine ait katma değer vergisi beyannamesinde "ilave edilecek katma değer vergisi" olarak beyan edilen 186.227,05 TL katma değer vergisinin 185.547,32 TL'lik tutarının katma değer vergisine tabi olmadığı ihtirazi kaydıyla verilen 02/11/2018 tarihli düzeltme beyannamesinin kabul edilmesi talebiyle yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair dava konusu işlemin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmış, aynı fıkranın (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmış,

4577 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değişik Ek-1. maddesinde, bu kanunda öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Anılan kurallar uyarınca, konusu yüz bin Türk lirasını (2019 yılı için 144.000,00 TL) aşan davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararlar temyiz istemine konu yapılabilecektir.

Buna göre, dava konusu ... tarih ve ... sayılı işlemi iptal eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunu kesin olarak sonuçlandıran ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunu, kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle reddeden anılan Vergi Dava Dairesi kararının, dava konusu işlemin parasal değeri 144.000- TL'yi aştığı dikkate alındığında, istinaf başvurusu üzerine verilen karara karşı temyiz yolu açık olduğundan bozulması gerekmiştir.