Danıştay 3. Daire E.2020/2249 K.2022/4439

Dava konusu istem: Davacı adına, 2017 yılının Mart ve Nisan dönemlerine ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, ele geçirilen kaçak sigaraların ticaretini yaptığı, başkalarına teslim ettiği ya da katma değer vergisine tabi olacak şekilde başka bir işleme tabi tuttuğuna yönelik tespit bulunmadığı gibi 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. bendine istinaden vergi sorumlusu olmasını gerektirecek koşullar olayda oluşmadığından ödeme emrinin, katma değer vergisi ve fer'ilerine yönelik kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı, diğer kısmının ise hukuka uygun olduğu gerekçesiyle katma değer vergisi ve fer'ilerine ilişkin kısmı iptal edilmiş, diğer kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının sürücüsü olduğu araçta yapılan aramada bandrolsüz gümrük kaçağı sigara ele geçirildiğinden takdir komisyonunca takdir edilen matrah farkı üzerinden 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. bendine istinaden yapılan tarhiyat üzerine düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde, ticari faaliyet çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetlerin katma değer vergisine tabi olduğu, 8. maddesinde mükellef; mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde bu işleri yapanlar olarak tanımlanmış, Kanunun "vergi sorumlusu" başlığı altında düzenlenen 9. maddesinin (2) işaretli bendinde fiili veya kaydi envanter sırasında belgesiz mal bulundurulduğu veya belgesiz hizmet satın alındığının tespiti halinde bu alışlar nedeniyle ziyaa uğratılan katma değer vergisinin belgesiz mal bulunduran veya hizmet satın alan mükelleften aranacağı hükmüne yer verilmiştir.

İdare tarafından düzenlenen 10/03/2017 ve 03/05/2017 tarihli tutanaklarda, davacının kullandığı aracın muhtelif yerlerine gizlenmiş toplam 26.500 paket kaçak sigaranın bulunmasıyla davacı arasındaki bağlantı ortaya konmuştur.

Yurt dışında üretilerek kaçak yollarla yurt içine getirilen ve kişisel kullanım amacına özgülenemeyecek kadar yüksek miktardaki bandrolsüz sigaranın, yukarıda belirtilen tutanakla ilişkisinin kurulduğu davacıda ele geçirilmesi ticari bir faaliyetin olduğunu göstermekle birlikte iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olacağı açıktır.

Cezai müeyyide gerektiren yasaklanmış bir faaliyetin icra edilmesinin bu fiilleri icra edenler adına mükellefiyet tesis edilmesine engel olmayacağı da ortadadır.

3065 sayılı Kanunu'nun 9. maddesinin (2) işaretli bendine göre de belgesiz mal bulundurduğu hususunda kuşku bulunmayan davacının zımni olarak mükellef olduğu ancak kayıt dışı faaliyetini vergi dairesinin bilgisi dışında icra ettiği ortadayken söz konusu madde hükmünün uygulanması suretiyle adına tarhiyat yapılmasında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Dava konusu edilmeksizin kesinleşmiş idari işlemler sonrası kurulan yeni idari işlemlere karşı açılan davalarda, sadece, yeni işlemin hukuka uygunluğu incelenebileceğinden kesinleşmiş hukuksal durumların incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

Olayda, dava konusu ödeme emrine konu tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen dava açılmaması nedeniyle içerdiği katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi kesinleştiğinden, herhangi bir mükellefiyetinin olmaması nedeniyle adına tarhiyat yapılamayacağı yolundaki davacı iddiaları, ödeme emrine karşı açılan işbu davada incelenemeyecektir.

Bununla birlikte 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca adına özel tüketim vergisi salınması nedeniyle davacının mükellef yapıldığı hususu da gözönüne alındığında temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire Kararına katılmıyorum.