Danıştay 3. Daire E.2020/2479 K.2022/5652

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2012 yılında satışını yapmış olduğu araçların bir kısmı için sahte faturalar düzenlediği ve paravan şirketler aracılığıyla tanzim edilen belgelerle özel tüketim vergisi dolayısıyla katma değer vergisi matrahlarının azaltılması suretiyle hazine kaybına yol açıldığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2012 Mayıs ve Haziran dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı bulunduğu 2012 yılının muhtelif dönemleri için yapılan özel tüketim vergisi tarhiyatına karşı açılan davalar, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Araç satış bedellerinin ithalatta hesaplanan katma değer vergisi matrahından düşük olamayacağı yönünde Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nunda bir hüküm bulunmadığı, dolayısıyla matrah farkı oluşturacak bir durum söz konusu olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.