Danıştay 3. Daire E.2020/2577 K.2023/3116

Dava konusu istem: Davacı adına, yıllara yaygın inşaat işleri nedeniyle kesinti yoluyla ödemiş olduğu vergilerden doğan iade alacağının aynı yıl biten inşaat işine isabet eden kısmının haksız iade edildiği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yıllara yaygın inşaat ve onarım işlerinin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 42. ve 44. maddelerine göre, birden fazla yıla sirayet eden inşaat ve onarma işlerinde kâr veya zararın işin bittiği yılda kati olarak tespit edildiği ve tamamının o yılın geliri sayıldığı, işin bitim tarihinin geçici ve kesin kabul usulüne tâbi hallerde geçici kabulün onay tarihi, diğer hallerde ise işin fiilen tamamlandığı veya fiilen bırakıldığı tarihin işin bitim tarihi olarak kabul edildiği,

dava konusu olayda da söz konusu iş için 01/01/2013 tarihinde sözleşme imzalandığı ve geçici kabulünün 31/08/2013 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından yukarıdaki düzenlemeler kapsamında yıllara sirayet eden inşaat işi olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından haksız iade edilen vergilerin geri alınması için yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından sözleşme kapsamında yapılan inşaat işinin bir takvim yılını aşmadığı anlaşılmakla birlikte adına yapılan hak ediş ödemelerinden vergi kesintisi yapıldığı ve ilgili vergi dairesine beyan edilerek ödendiği hususunun vergi dairesince ihtilafsız bir şekilde kabul edildiği görüldüğünden dolayısıyla vergi ziyaına sebebiyet verildiğinden söz edilemeyeceğinden yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporundaki tespitlere dayanılarak davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu olayda hazine zararı söz konusu olmadığından vergi ziyaından bahsedilemeyeceği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.