Danıştay 3. Daire E.2020/2969 K.2022/4725

Dava konusu istem: Davacı adına, 2001 ila 2004 yıllarına ait muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesabına uygulanan e-hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararına karşın davalı idarece, hacizlere konu kamu alacağına ilişkin olarak davacı adına düzenlenen ödeme emirlerine yönelik tebliğ zarflarının dosyaya sunulmadığı, adres tespit tutanakları usule uygun düzenlenmediğinden tebligatın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde öngörüldüğü şekilde yapıldığı ve ilanen tebliğin şartlarının oluştuğunun ortaya konulamadığı dolayısıyla ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği dikkate alındığında, zamanaşımını kesen bir işlem de bulunmadığından tahsil zamanaşımına uğrayan amme alacağının tahsili amacıyla davacının banka hesabına haciz uygulanmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle e-hacizler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında, 2001 ila 2004 yıllarının muhtelif dönemlerine ait amme borcu ödenmediğinden kesinleşen borç nedeniyle banka hesaplarına uygulanan e-hacizlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.