Danıştay 9. Daire E.2020/3057 K.2022/5666

Dava konusu istem: Davacı adına takdir komisyonu kararına dayanılarak re’sen tarh edilen 2013 yılı gelir vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

7143 sayılı Kanun 1 Seri Nolu 7143 sayılı Kanun Genel Tebliğ'de, başlatılmış ve henüz sonuçlanmamış incelemelerin veya takdir işlemlerinin, matrah arttırımına engel teşkil etmeyeceği ancak Kanun’un yayımı tarihini izleyen ayın başından itibaren 2 ay içinde sonuçlandırılmayan vergi incelemeleri ve takdir işlemlerine devam edilmeyeceğinin düzenlendiği, davacının 7143 sayılı Kanun’dan faydalanıp 2013 yılı için gelir vergisi matrah artırımında bulunduğu ve taksitleri ödemeye başladığı,

dava konusu tarhiyatın dayanağı takdir komisyonu kararının, 7143 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 18/05/2018 tarihini izleyen ayın başından itibaren 2 ay süre zarfında, yani 31/07/2018 tarihine kadar vergi dairesi kayıtlarına intikal ettirilmek suretiyle takdir işlemlerinin neticelendirilmesi gerekirken, bu tarihten sonraki bir tarih olan 13/08/2018 tarihinde vergi dairesi kayıtlarına intikal ettirildiği anlaşıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının matrah arttırım tutarının doğru olmadığı, yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.