Danıştay 3. Daire E.2020/3202 K.2023/4040

İstemin konusu

... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun sonuçlandırıldığı … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen temyiz başvurusunu kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle reddeden … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No: … sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemine ilişkindir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından … Vergi Mahkemesinin E:… ila … ve … sayılı dosyalarında dava konusu edilen kamu alacaklarına yönelik olarak 7143 sayılı Kanun'un 3. maddesi kapsamında yapılan yapılandırma başvurusu üzerine söz konusu kamu alacaklarının değinilen Kanun'un 3. maddenin 1. fıkrasına göre yapılandırılıp bu doğrultuda ödeme tablosu düzenlenmesi gerekirken 3. maddenin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca yapılandırma işlemi tesis edilip ödeme tablosu tanzim edildiğinden bahisle %50 oranında fazladan tahakkuk ettirilen vergi aslı, vergi aslına isabet eden Yİ-ÜFE ve gecikme faizinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından açılan davalara ilişkin ...

Vergi Mahkemesince 21/03/2018 tarihinde verilen kararların, 18/05/2018 tarihinde taraflara tebliğ edildiği, 7143 sayılı Kanun'un 3. maddesi kapsamındaki yapılandırma başvurusu üzerine davalı idarece, değinilen kamu alacaklarının Kanun'un yayım tarihi itibarıyla istinaf süresi geçmemiş alacaklara ilişkin düzenleme getiren anılan Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca yapılandırıldığı ve bu doğrultuda ödeme tablosunun düzenlendiği,

davacı tarafından 7143 sayılı Kanun'un yayım tarihinden önce kendilerine tebliğ edilmemiş mahkeme kararlarının söz konusu Kanun'un 3. maddenin 1. fıkrasına göre yapılandırılması gerektiği iddia edilerek %50 oranında fazladan tahakkuk ettirilen vergi aslı, vergi aslına isabet eden Yİ-ÜFE ve gecikme faizinin iptali istemiyle dava açıldığının anlaşıldığı,

olayda 7143 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma talep edilen kamu alacaklarına ilişkin mahkeme kararlarının sözü edilen Kanun'un yürürlüğe girdiği 18/05/2018 tarihinde tebliğ edildiği ve aynı Kanun'un 3. maddesinin 7. fıkrasında yer alan ''bu tarih dahil'' ibaresi dikkate alındığında,

7143 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasına göre vergi asıllarının %50'si üzerinden hesaplama yapılmasının mümkün olmadığı sonucuna varıldığından Kanun'un yayım tarihi itibarıyla istinaf süresi geçmemiş alacaklara ilişkin 7143 sayılı Kanunun 3. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi uygulanmak suretiyle vergi asıllarının tamamı üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle ödeme tablosu düzenlenmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlık konusu olayın, Mahkeme kararlarının tebliğ edildiği tarih ile 7143 sayılı Kanun'un yayım tarihinin aynı olmasından kaynaklandığı, sözü edilen Kanun'un 3. maddesinin kesinleşmemiş veya dava safhasında bulunan alacaklara ilişkin olduğu, aynı Kanun'un 3. maddesinin 7. fıkrasında, bu maddeye göre ödenecek alacakların tespitinde esas alınacak olan en son kararın, tarhiyata/tahakkuka ilişkin verilen ve bu Kanun'un yayımı tarihinden (bu tarih dâhil) önce taraflardan birine tebliğ edilmiş olan karar olduğu hükme bağlandığı,

sözü edilen Kanun'un gerekçesinde, maddeye göre ödenecek alacakların tespitinde esas alınacak olan en son kararın, tarhiyata/tahakkuka ilişkin verilen ve bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce taraflardan birine tebliğ edilmiş olan karar olduğu belirtilmek suretiyle Kanun uygulamasında hangi kararın esas alınacağına yönelik temel ilkenin belirlendiği, buna göre ödenecek alacakların tespitinde esas alınacak kararın kanunun yayım tarihinden önce verilmiş ve taraflardan birisine tebliğ edilmiş olması şeklinde iki şart öngörüldüğü,

yapılandırmaya ilişkin olarak önceki yıllarda yayımlanan kanunlarda "bu kanunun yayımlandığı tarihten önce verilmiş en son karar" ifadesi yer alırken 7143 sayılı Kanun'da söz konusu kararın tebliğ edilmiş olmasının da şart olduğunun belirtildiği dikkate alındığında, Kanun'un yayım tarihinde yapılan tebligatın ancak sonraki tarihlerde yapılacak başvuru için esas alınabileceği, mevcut durumda ise aynı gün tebligattan önce başvuru yapılabilmesinin mümkün olduğu,

söz konusu Kanun'da getirilen tebliğ şartı ile bu hususa açıklık kazandırılmak istenildiği sonucuna varıldığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra işlemin iptal edilmesi üzerine bu karara yöneltilen temyiz istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu karar kesin olarak verildiğinden, temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava dilekçesinde 13.739.461,13 TL vergi aslı, 2.819.137,48 TL Yİ-ÜFE tutarı ve 3.920.649,17 TL gecikme faizinin iptaline hükmedilmesinin istenildiği, kararın temyize tabi olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacının yapılandırma başvurusu üzerine %50 oranında fazladan tahakkuk ettirilen vergi aslı, vergi aslına isabet eden Yİ-ÜFE ve gecikme faizinin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmış, aynı fıkranın (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmış,

4577 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değişik Ek-1. maddesinde, bu kanunda öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Anılan kurallar uyarınca, konusu yüz bin Türk lirasını (2020 yılı için 176.000- TL) aşan davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararlar temyiz istemine konu yapılabilecektir.

Buna göre, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunu kesin olarak sonuçlandıran … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan temyiz başvurusunu kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle reddeden … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararının, dava konusunun parasal değeri 176.000 TL'yi aştığı dikkate alındığında, istinaf başvurusu üzerine verilen karara karşı temyiz yolu açık olduğundan bozulması gerekmiştir.