Danıştay 3. Daire E.2020/3246 K.2023/1614

Dava konusu istem: Davacı şirketin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa sahiplerine yaptığı konut teslimlerinin katma değer vergisine tabi olmadığı ihtirazi kaydıyla 2018 yılının Şubat dönemi için verdiği beyanname üzerine tahakkuk eden katma değer vergisinin söz konusu teslimlere isabet eden 649.781,45-TL'lik kısmının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 2. maddesine göre bir mal üzerindeki tasarruf hakkının malik veya onun adına hareket edenlerce, alıcıya veya adına hareket edenlere devredilmesinin teslim sayılacağı, davacının arsa sahibine yaptığı bağımsız bölüm teslimlerinin ise katma değer vergisine tabi tutulamayacağı gerekçesiyle tahakkukun dava konusu kısmı kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Arsa payı karşılığı bağımsız bölüm tesliminin trampa olarak değerlendirilmesi gerektiği, iki ayrı teslimi içeren sözleşme kapsamında arsa sahibine yapılan bağımsız bölüm tesliminin de katma değer vergisini tabi tutulacağı, dava konusu tahakkuk işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.