Danıştay 3. Daire E.2020/3345 K.2023/219

Dava konusu istem: Davacının, …'in bilerek sahte fatura kullanma eylemine iştirak ettiğinden bahisle adına 2013 yılının Ocak ila Aralık dönemlerine ait katma değer vergisi üzerinden kesilen bir kat vergi cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar davacının değinilen mükellefin bilerek sahte fatura kullanma eylemine iştirak ettiğini ortaya koymadığından kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ceza kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …'in bilerek sahte fatura kullandığından bahisle 2013 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden davanın reddine ilişkin ...Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ilgili hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen istinaf istemi. Bölge İdare Mahkemesi ….

Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiğinden sözü edilen mükellefin bilerek sahte fatura kullandığı hususunun mahkeme kararı ile sabit olduğu, öte yandan mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla davacının sahte fatura kullanma eylemine iştirak ettiği somut bir şekilde saptandığından kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu cezanın dayanağını oluşturan vergi inceleme raporunda sahte olduğu iddia edilen faturalar içeriği emitanın gerçekten alınıp alınmadığı yönünde tespit bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.