Danıştay 3. Daire E.2020/4513 K.2023/473

Dava konusu istem: Davacı adına, ... plakalı dorse içerisinde bandrolsüz sigara bulunduğu yolunda tespit içeren tutanağa istinaden sevk edildiği takdir komisyonu kararı uyarınca 2018 yılının Ağustos dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kolluk kuvvetlerince el konulduğu anlaşılan bandrolsüz kaçak sigaraların davacıya ait olduğu veya davacının bulundurduğu veya davacı tarafından ticaretinin yapıldığı, başkalarına teslim edildiği ya da katma değer vergisine tabi olacak şekilde başka bir işleme tabi tutulduğuna yönelik herhangi bir saptama bulunmadığı gibi 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. bendine istinaden vergi sorumlusu olmasını gerektirecek koşullar olayda oluşmadığından dava konusu tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

3065 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendindeki düzenleme gereği, takdir komisyonunca belirlenen matrah üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

El konulan bandrolsüz sigaralarla herhangi bir ilgilerinin bulunmadığı, tespit sırasında yakın bir mekanda bulunulması sebebiyle vergi kaybından sorumlu tutulmanın hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.