Danıştay 3. Daire E.2020/454 K.2022/2949

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirerek haksız iadeye sebebiyet verdiği yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak bu faturalara dayalı indirimlerin reddi suretiyle yeniden düzenlenen beyan tablosu uyarınca 2017 yılının Ocak dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının ilgili yılda faturalarını kullandığı ...hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin sahte fatura düzenlediğini ispatlamaya yeterli olmadığı, ayrıca anılan kişi hakkında ilgili yılda sahte fatura düzenlediğinden bahisle yapılan gelir vergisi ve geçici vergi tarhiyatlarının Mahkemelerinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla kaldırıldığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına, sahte belge düzenlediği vergi tekniği raporu ile tespit edilen ...'den alınan faturaların beyanlarından çıkarılması suretiyle fazladan iadesi yapılan tutarın geri alınması amacıyla yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.