Danıştay 4. Daire E.2020/467 K.2022/3992

Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılında yaptığı pamuk alış ve satışlarına ilişkin faturalarda katma değer vergisi tevkifatı yapmadığından bahisle re'sen tarh edilen 2012/1 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; ilgili tebliğ hükümlerinde tevkifata tabi tutulması gereken pamuk türlerinin açıkça sayıldığı, sayılan pamuk türlerinin genel özelliğinin işlenmemiş haldeki ürünler olduğu, hidrofil pamuğun ise ilgili hükümlerde açıkça sayılmadığı gibi belirli işlemlerden geçerek yeni bir ürün hali aldığından yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; 6736 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanarak katma değer vergisi matrah artırımında bulunan davacı adına, matrah artırımından yararlanılan dava konusu dönemler için vergi incelemesi ve tarhiyat yapılamayacağından, dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda bu gerekçeyle hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.