Danıştay 3. Daire E.2020/4843 K.2021/1180

Dava konusu istem: Davacı tarafından, bir dönem kanuni temsilcisi ve ortağı olduğu … Petrol Ürünleri Nakliye Tarım Ürünleri Tarım Aletleri Motorlu Araçlar Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi adına düzenlenen ihbarnamelere konu 2014 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenmediği anlaşılan dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin kanuni temsilci sıfatıyla davacıya tebliğinin, davacının menfaatini zedelemeyeceği ve hakkında hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle dava ehliyet yönünden reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu cezalı vergiye ait ihbarnamelerin kanuni temsilci sıfatıyla kendisine tebliğ edildiği, şirket tasfiye edildiğinden ve herhangi bir mal varlığı olmadığından ortak sıfatıyla kendisinin takip edileceği, dava konusu olay nedeniyle hakkında soruşturma ve ceza davası açıldığı, şirketin kanuni temsilcisinin vefat etmesi nedeniyle başka temsilcisi bulunmadığından ihbarnamelere karşı dava açma imkanının kalmadığı dolayısıyla menfaatinin etkileneceği, bu durumda, dava açmaya ehliyetli olduğunun kabulü gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.