Danıştay 3. Daire E.2020/4880 K.2023/517

Dava konusu istem: Davacı adına, bir dönem kanuni temsilcisi olduğu ... Servis Taşımacılık Nakliyat Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesabına uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare tarafından, dava konusu haczin dayanağını oluşturan ödeme emirlerinin ilanen tebliğinden önce posta yoluyla tebliğ edilemediğini ortaya koymak amacıyla dosyaya sunulan tebliğ alındılarının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde belirtilen usullere uygun biçimde düzenlenmediği dikkate alındığında, ilanen tebliğ şartlarının oluştuğundan ve haciz aşamasına gelmiş bir kamu alacağı bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacının banka hesabına uygulanan haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağını oluşturan ödeme emirlerinin posta yoluyla tebliğ edilemediğine dair tebliğ alındıları, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde belirtilen usullere uygun biçimde düzenlenmiş ise de ilanen tebliğden önce davacının bilinen adresinde tebliğe çıkarılmadığı anlaşıldığından ortada usulüne uygun gerçekleştirilmiş bir tebligat bulunduğundan söz edilemeyeceğinden uygulanan haczin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra haciz kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun biçimde tebliğ edildiği, uygunlanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.