Danıştay 3. Daire E.2020/4994 K.2021/2299

Dava konusu istem: Davacı dernek adına, 2010 ila 2014 yıllarının muhtelif dönemleri için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Lokalin ticari işletme niteliğinde olmadığı, kurumlar vergisi, geçici vergi ve katma değer vergisi yönünden vergi mükellefi olmalarını gerektirecek faaliyetlerinin bulunmadığı, Dernekler Kanunu ve Dernekler Yönetmeliği kapsamında üyelerin sosyal ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik faaliyetin ticari işletme olarak değerlendirilemeyeceği, 07/04/2004 tarihli yoklama fişiyle saptanan hususlardan kar amacıyla ticari faaliyette bulunulduğu sonucunun çıkarılamayacağı, lokallerin değil dernek iktisadi işletmesinin vergi mükellefi olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya uyma üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecek olup, temyiz istemine konu yapılan kararın, Danıştay Üçüncü Dairesinin 12/09/2019 tarih ve E:2016/1317, K:2019/4785 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.