Danıştay 3. Daire E.2020/5026 K.2022/5321

Dava konusu istem: Davacı adına, … İnşaat Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin yasal defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen inceleme raporuna istinaden kanuni temsilci sıfatıyla 2018 yılının Ocak ila Kasım dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile Ocak ila Mart dönemleri için üç kat, Nisan ila Kasım dönemleri için ise tekerrür hükümleri uyarınca arttırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin 9. bendi uyarınca kanuni temsilci adına ihbarname düzenlenebilmesi için şirketin tasfiye edilerek tüzelkişiliğinin sona ermiş olması gerektiği ancak asıl borçlu şirketin tasfiyesinin tamamlandığına ve tüzelkişiliğinin sona erdiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı gibi re'sen terk ettirilmiş olmasının şirketin sona ermesi olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirket adresinde yapılan yoklamalarda adreste faaliyeti olmadığı tespit edildiğinden 31/12/2018 itibarıyla şirketin re'sen terk ettirildiği, bu tarihten sonra beyanname de verilmediği dolayısıyla tüzel kişiliğin fiilen sona erdiğinin kabulü gerektiği, re'sen terkin tasfiyeyle aynı sonuçları doğurduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.