Danıştay 3. Daire E.2020/5048 K.2022/1468

Dava konusu istem: Davacı şirketin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen %5 kurumlar vergisi indirimi uygulamasından faydalandırılması gerektiği ihtirazi kaydıyla verdiği 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden, söz konusu çekinceye itibar edilmeksizin adına fazladan tahakkuk eden kurumlar vergisinin kaldırılması ve faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin, kredi kayıt bürosu olduğu ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 3. maddesinde tanımlanan kredi kuruluşları ve finansal kuruluş tanımına uymadığı gibi İstanbul Ticaret Odası kayıtları ve Ticaret Sicili Gazetesi incelendiğinde, faaliyet konusunun, yurt içi ve yurt dışında ticari ve mali sektörün, gerçek kişilerin, kamu veya özel hukuk özel kişilerinin meslek birlikleri ve kuruluşların çalışmalarına ihtiyaç duyulan bilgileri yasalar çerçevesinde yurt içi ve yurt dışı çeşitli kayaklardan toplamak veya satın almak, değerlendirmek,

işlemek ve bilgileri yasalar çerçevesinde yurt içinden veya yurt dışından talep eden kişi ve kuruluşlara ticari kurallar ve mevzuat çerçevesinde vermek veya bedeli karşılığında hizmet sunmak olduğu, söz konusu faaliyetlerin Bankacılık Kanunu'nun 4. maddesi kapsamında bankaların yapabilecekleri faaliyetler arasında da yer almadığı,

ayrıca 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca %5'lik gelir vergisi indiriminden faydalanabilecek olan mükelleflerin, finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç gelir ve kurumlar vergisi mükellefleri olduğunun açıkça belirtildiği görüldüğünden, davacı şirketin banka veya kredi kuruluşu olarak kabul edilmesi suretiyle kurumlar vergisi indiriminden yararlandırılmaksızın yapılan tahakkukta hukuka uyarlık görülmediğinden kurumlar vergisinin dava konusu edilen kısmı kaldırılmış,

tahsil tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'a göre hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yalnızca süresinde verilen beyannamelere konulan ihtirazi kayıt dava açma hakkı vereceğinden davanın usul yönünden reddi gerektiği, davacının finans ve bankacılık sektöründe faaliyet gösterdiği, dava konusu miktarın faizle birlikte iadesine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Beyannamenin süresinde verildiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesine göre faize hükmedilmesinde hukuka aykırılık olmadığı, finansal kuruluş tanımında belirlenen faaliyetlerde bulunulmadığı, vergi dairesinde kayıtlı faaliyet kodlarının da bu hususu ortaya koyduğu, banka ve finans kuruluşlarıyla beraber reel sektör firmaları ve tüketicilere de hizmet sunulduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)- KARŞI OY

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Vergiye Uyumlu Mükelleflere Vergi İndirimi" başlıklı mükerrer 121. maddesinde, ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlar ile kurumlar vergisi mükelleflerinden (finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere), bu maddenin 2. fıkrasında belirtilen şartları taşıyanların yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’inin, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirileceği,

şu kadar ki hesaplanan indirim tutarının her hâl ve takdirde 1 milyon Türk lirasından fazla olamayacağı, indirilecek tutarın ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutarın, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebileceği, bu süre içinde mahsup edilemeyen tutarların red ve iade edilmeyeceği, gelir vergisi mükelleflerinin yararlanacağı indirim tutarının, ticari,

zirai veya mesleki faaliyet nedeniyle beyan edilen kazançların toplam gelir vergisi matrahı içerisindeki oranı dikkate alınmak suretiyle hesaplanan gelir vergisi esas alınarak tespit edileceği hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin finans sektöründe faaliyet gösterdiği sonucuna ulaşıldığından yukarıda kuralına yer verilen düzenleme uyarınca, indirimden faydalandırılmama işleminde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteminin kabulü ile yazılı gerekçeyle verilen Mahkeme kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.