Danıştay 3. Daire E.2020/5196 K.2021/948

Dava konusu istem: Davacı şirketin, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak haksız iade alındığından bahisle 2014 yılının Haziran dönemi için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu cezalı vergiye ilişkin ihbarnamenin, davacı şirketin elektronik adresine 09/08/2019 tarihinde gönderildiği ve buna ilişkin bilgilendirme mesajının daha önce idareye bildirilen cep telefonu numarasına ve e-posta adresine aynı tarihte iletildiği göz önüne alındığında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesi uyarınca davacının elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci gün olan 14/08/2019 tarihinde tebliğ edildiği, buna göre en geç 13/09/2019 tarihinde açılması gerekirken otuz günlük yasal süre geçirilerek 16/09/2019 tarihinde açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu cezalı vergiyi duyuran ihbarnamenin usule uygun bir şekilde tebliğ edilmediği, dolayısıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda yer alan düzenlemelere aykırı olarak yapılan tebliğde öğrenme tarihi esas alınarak davanın esasının incelenmesi gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.