Danıştay 3. Daire E.2020/524 K.2022/5452

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Otomotiv Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinden alınamayan 2018 yılının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Takip edilen kamu alacağının, 2018 yılının Mart dönemine ilişkin olarak yeni kanuni temsilci tarafından 25/07/2018 tarihinde verilen düzeltme beyannamesi üzerine tahakkuk eden katma değer vergisinden kaynaklandığı olayda, kanuni temsilcilik sıfatı 20/06/2018 tarihinde sona eren, amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gereken dönemlerde kanuni temsilci olmayan davacının söz konusu borçtan sorumlu tutulmasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emri içeriği amme alacağının tahsili için asıl borçlu şirket adına tanzim ve tebliğ edilen ödeme emrine rağmen borcun asıl borçlu şirket tarafından ödenmediği, şirket hakkında yapılan malvarlığı araştırmasından olumlu sonuç alınamadığından kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına dava konusu ödeme emrinin tanzim edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.