Danıştay 3. Daire E.2020/696 K.2023/967

Dava konusu istem: Davacının, yapı denetim hizmeti karşılığında gerçekleştirdiği ödemelerden katma değer vergisi tevkifatı yapmadığından bahisle adına 2012 yılının Ekim dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından firmaları adına düzenlenen faturalardan haberdar olunmadığı beyan edilmiş ise de faturaları tanzim eden ... Yapı Denetim Şirketi'nin söz konusu faturaları kayıtlarına intikal ettirdiği, davacı şirketle ticari ilişkisi olmadan fatura düzenleyip kayıtlarına almasının hayatın olağan akışına aykırı düştüğü, 2013 yılının Nisan döneminde davacı şirketin adı geçen şirkete ait olan ve başka bir ticari işten kaynaklanan faturaları kayıtlarına aldığı da göz önünde bulundurulduğunda davacının sözü edilen şirketle ilgisi olmadığı yolundaki iddialarına itibar edilemeyeceğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin, fatura alınmadığı ve ödeme yapılmadığı hususlarının, defter kayıtları ve banka hesaplarıyla sabit olduğu iddiaları karşısında bu yönde gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan salınan cezalı vergide hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Mahkeme kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu tarhiyat kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.