Danıştay 3. Daire E.2021/1132 K.2023/1992

Dava konusu istem: Davacı adına, 2014 ve 2015 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ...tarih ve ...takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin, davacının yerleşim yeri adresinde ilk kez 05/07/2019 tarihinde tebliğ edilmeye çalışıldığı ancak tebliğ alındısının üzerine muhatabın adreste bulunamama durumunun şerh ve imza edilmediği, söz konusu ihbarnamelerin tekrar aynı adrese tebligata çıkarılmasına karşın muhatabının adreste bulunamaması üzerine 31/07/2019 tarihli tebligat pusulasının kapıya yapıştırıldığı, pusulada tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhine yer verilmediği dolayısıyla ihbarnameler 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesi hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmediğinden kamu alacağının kesinleştiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Ödeme emri içeriği tarhiyatlara karşı açılan davalar ile tahsil işlemleri kendiliğinden duracağından, kesinleşmeyen ve tahsil aşamasına gelmeyen kamu alacağının tahsili amacıyla için düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemi kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra ödeme emri iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usulüne uygun şekilde tahakkuk eden vergi borcuna istinaden düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İhbarnamelere açılan davalarda kabul kararlarının verildiği, tebligatın usulsüz yapıldığı, kesinleşmiş bir alacağın bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.