Danıştay 3. Daire E.2021/1329 K.2021/5867

Dava konusu istem: Davacının, kendisine ihbar ikramiyesi ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerinin 07/10/2019 tarihli ara kararı üzerine davalı idarece verilen bilgiler ve Uyap sistemi üzerinden yapılan sorgulamalardan, davacının ihbarı dikkate alınarak yapılan inceleme sonucunda, … Anonim Şirketi adına yapılan tarhiyatların davaya konu yapılarak kaldırıldığının anlaşıldığı dolayısıyla ihbar ikramiyesine dayanak teşkil edecek tarhiyat kalmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Banka kredi sözleşmesinden kaynaklanan kaynak kullanımı destekleme fonu kesintisinin, vergi, resim, harç ve benzeri mali yüküm olmaması, 1905 sayılı Kanun'un kazanç, hayvanlar, veraset ve intikal, muamele, dahili istihlak (tüketim) ve damga gibi daimi vergileri kapsaması dolayısyla davacının başvurusunun Kaynak Kullanımı Destekleme Fonunun 1905 sayılı Kanun kapsamında olmaması sebebiyle reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin kabulüyle, Vergi Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine kesin olarak karar verilmiş,

bu karara yöneltilen temyiz istemi ise kesin olarak verilen karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrası gereğince reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kaynak kullanımı destekleme fonunun 1905 sayılı Kanun kapsamınde yer alması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.