Danıştay 3. Daire E.2021/160 K.2021/1595

Dava konusu istem: Davacı adına, 2007 yılının Haziran ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile Haziran ve Temmuz dönemleri için bir kat, Ağustos ila Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesince Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı hakkında hüküm kurulmak üzere bozulması sonucunda söz konusu bozma hükmüne uyularak yapılan incelemede, Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine dosyaya sunulan belgelerden, 2006 yılına ait olup 2011 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde yazılı biçimde unsurları oluşmuş olduğundan olayda tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.