Danıştay 3. Daire E.2021/166 K.2021/1946

Dava konusu istem: Davacı adına 2010 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tarhiyatın dayanağı takdir komisyonu kararının eksik incelemeye dayalı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ:Temyiz isteminin kısmen kabulü ile kararın; geçici vergiye ilişkin hüküm fıkrasının bozulması, diğer hüküm fıkralarına yöneltilen temyiz isteminin ise reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, araç satışından elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bırakması nedeniyle 28/12/2015 tarihli takdir komisyonu kararına dayanılarak 2010 yılı için re'sen bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re'sen bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi salındığı anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinde mahsup dönemi geçtikten sonra geçici verginin terkin edileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya uyma üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecek olup, temyiz istemine konu yapılan kararın; bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının, Danıştay Üçüncü Dairesinin 02/03/2020 tarih ve E:2018/3028, K:2020/1150 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükmü uyarınca mahsup dönemi geçen geçici vergi aranmayacağından Vergi Mahkemesince bu husus göz ardı edilmek suretiyle geçici vergi yönünden davanın reddine hükmedilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.