Danıştay 3. Daire E.2021/1827 K.2022/4345

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılının Eylül ila Aralık dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin açmış olduğu davada verilen karar uyarınca, şirketin ticaret sicilinden silinmesi nedeniyle davacı adına düzenlenerek usulüne uygun biçimde tebliğ edilen 2 nolu ihbarnamelerle duyurulan kamu alacağına ilişkin ödeme yapılmadığından, söz konusu alacağının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ancak dava konusu ödeme emrinin 2. satırında yer alan kamu alacağının doğduğu dönemde şirketin kanuni temsilcisi olmayan davacının anılan borçtan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle dava konusu ödeme emri, 2. satırda yer alan kamu alacağı yönünden iptal edilmiş, kalan kamu alacağına ilişkin kısımları yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usulüne uygun biçimde kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık olmadığı, ödeme emirlerine karşı borcun olmadığı, kısmen ödendiği ya da zamanaşımına uğradığı iddialarıyla dava açılabileceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.