Danıştay 3. Daire E.2021/1869 K.2023/1321

Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 ve 2017 yıllarının muhtelif dönemlerine ait bir kat vergi ziyaı cezasının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasına ilişkin ihbarnamelerin davacının adres kayıt sistemindeki adresine farklı tarihlerde iki kez tebliğe çıkarıldığı, adreste bulunmaması nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102.maddesi uyarınca muhatabın kapısına haber pusulası asıldığının anlaşıldığı olayda, Mahkemelerince verilen ara kararıyla istenilmesine rağmen bu hususa ilişkin belgelerin dosyaya sunulmadığı dikkate alındığında, kamu alacağının usulüne uygun biçimde kesinleştiğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tebligatın usulüne uygun olduğu, ödeme emrine yönelik olarak incelenebilecek itirazların bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ :Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun kararın onanaması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.