KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2021/2172 E., 2021/4007 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2021
- Esas No
- 2021/2172
- Karar No
- 2021/4007
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, 2009 yılının Nisan ila Ekim ve Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava konusu tarhiyat kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla, elde ettiği hasılatın bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı somut olarak ortaya konulduğundan salınan cezalı verginin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davalı idarece soyut gerekçeler ileri sürüldüğü belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 31/12/2018 tarih ve E:2015/263, K:2018/12143 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2021/2172, K. 2021/4007, 27 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama