Danıştay 3. Daire E.2021/2331 K.2023/1865

Dava konusu istem: Davacı şirketin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi kapsamında vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2018 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan 227.551,30-TL'nin mevcut vergi borçlarına mahsubu talebiyle yaptığı başvurunun reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile ödenen tutarın iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare tarafından 2014 yılı için yapılan tarhiyatlardan dolayı davacı şirketin vergi indiriminden yararlandırılmadığının anlaşıldığı olayda, söz konusu tarhiyatlara ilişkin vergilendirme dönemi Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde belirlenen ilgili yıl ve öncesi iki yıla ait olmadığından vergi indiriminden yararlandırılmamasına yönelik dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle işlem iptal edilmiş ve 227.551,30-TL'nin iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin indirim için öngörülen şartları taşımadığı, hakkında re'sen yapılmış tarhiyatların bulunduğu, vergilendirme döneminin değil tarhiyatın yapıldığı tarihin dikkate alınması gerektiği, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.