KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2021/2442 E., 2024/7492 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 26 Aralık 2024
- Esas No
- 2021/2442
- Karar No
- 2024/7492
- Temyiz edenler
- 1-(DAVACI) ... Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
550 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
2-(DAVALI) ... Defterdarlığı/... VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, davalı idarenin ... tarih ve ... sayılı yazısı üzerine 2016 yılının Aralık ve 2019 yılının Haziran dönemleri için ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannameleri üzerine devreden katma değer vergisinin azalmasına sebebiyet veren tahakkuk işlemlerinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, dahilde işleme izin belgesi kapsamında 2015 yılında katma değer vergisi hesaplamaksızın ithal ettiği bir kısım emtiayı bu izin belgesiyle ilişkilendirememesi üzerine 2016 yılında söz konusu emtiaya ilişkin olarak hesapladığı katma değer vergisini beyan ettiği ve bahsedilen tutarın indirime konu edilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla dava konusu işlemin gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı olayda, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin olay tarihi itibariyle değerlendirilmesinden, 2015 yılında ödenmesi gereken katma değer vergilerinin 2016 yılında ödenerek bu dönemde indirime konu edilmesine olanak bulunmadığı sonucuna varıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; dava konusu tahakkuk işleminin iptali isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle reddedilmiş, kararın yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrası harç yönünden kaldırılarak, davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 54,40-TL maktu karar harcı alınmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
Davacı tarafından; vergiyi doğuran olayın dahilde işleme izin belgesinin bittiği yıl olan 2015 yılında gerçekleştiğine ilişkin idare yorumunun yasal dayanaktan yoksun olduğu, katma değer vergisi indirim hakkının kısıtlanmasının idarenin kanuniliği ilkesine aykırı düştüğü, vergiyi doğuran olayın 2016 yılında gümrük idaresine yapılan beyanla meydana geldiği, somut olayda ihraç kayıtlı teslimin söz konusu olmadığı ancak idarece buna ilişkin mevzuatın değerlendirildiği, ödenmeyen bir verginin indirim konusu yapılmasının mümkün olmadığı dolayısıyla 2016 yılında yapılan ödemeyle beraber indirim hakkının doğduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından; hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın harca ilişkin kısmının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI
Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesince maktu harca hükmedilmesinin hukuka uygun olduğu belirtilerek davalı idare temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı idare tarafından, davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının hukuka uygun olduğu belirtilerek davacı temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2021/2442, K. 2024/7492, 26 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama