Danıştay 3. Daire E.2021/275 K.2023/3867

Dava konusu istem: Davacının bir dönem kanuni temsilcisi olduğu … Lojistik Antrepoculuk Uluslararası Taşımacılık ve Ticaret Anonim Şirketinden alınamayan muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla taşınmazına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararıyla asıl borçlu şirket adına düzenlenen ihbarname ve ödeme emirlerinin tebliği alındılarının istenmesine rağmen davalı idarece dosyaya ibraz edilmediği dolayısıyla 2003 ve 2005 yıllarına ait alacak 2008 ve 2010 yılları sonu itibarıyla tarh zamanaşımına uğradığından davacının kanuni temsilci sıfatıyla takibinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağını oluşturan ödeme emirlerinin tebliğ edilemediği hususu 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesine uygun şekilde saptanmadığından yapılan ilanen tebliğin usulsüz olduğu dolayısıyla vadeleri 2004 ila 2009 yılları olan vergi ve cezalar 2009 ila 2014 yılları sonu itibarıyla tahsil zamanaşımına uğradığından dava konusu hacizde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra haciz kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf istemi kabul edildiği halde dava konusu haczin kaldırılması nedeniyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki meydana geldiği ve bu durumun bozma nedeni olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.