Danıştay 3. Daire E.2021/2787 K.2024/720

Dava konusu istem: Davacı adına, kısmen komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği ve bir kısım alışlarını sahte faturalarla belgelendirdiği yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporunun done alındığı vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının sahte belge kullanma ve iade-risk yönünden 10/01/2018 tarihinde incelemeye alındığı, 20/02/2019 tarihli kapsam değişikliği talebi ile incelemenin tam incelemeye dönüştürüldüğü, 18/05/2018 tarihinde 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un yürürlüğe girdiği,

davacının 2017 yılının Nisan ila Haziran ile Ağustos dönemleri için Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi gereğince ihracat istisnasından kaynaklı katma değer vergisi iade talebinin, hakkında sahte belge kullanma fiili yönünden vergi inceleme raporu düzenleneceğinden bahisle reddedildiği,

davacı tarafından 7143 sayılı Yasa gereğince 26/07/2018 tarihinde 2017 yılı için kurumlar vergisi yönünden matrah artırımında bulunulduğu fakat sahte belge düzenleme ve kullanma organizasyonu içinde yer alma şüphesi nedeniyle incelemeye sevk edildiğinden matrah artırım talebi neticesinde ortaya çıkan vergi borçlarının iade alacaklarına mahsup edilemediği ayrıca herhangi bir ödeme de gerçekleştirilmediğinden ödeme şartlarının ihlal edilmesi ve Kanun hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmaması nedeniyle reddedildiğinin anlaşıldığı olayda,

mahsuben ödeme suretiyle tahsil edilemeyen tutar için borçluya bildirimde bulunularak eksik ödenen bu tutarın bir ay içerisinde ödenmesi yönünde herhangi bir bildirimde bulunulmadığı ve ödenmesi için süre verilmediği görüldüğünden yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

7143 sayılı Yasa uyarınca matrah artırımı başvurusunda bulunulduğu tarihten önce incelemeye başlanılmış olduğundan davacının söz konusu Kanundan faydalanmasının mümkün olmadığı dolayısıyla yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.