Danıştay 3. Daire E.2021/3215 K.2023/1525

Dava konusu istem: Davacı şirketin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen %5 kurumlar vergisi indirimi uygulamasından faydalandırılması gerektiği ihtirazi kaydıyla verdiği 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerine söz konusu çekinceye itibar edilmeksizin tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin fazlaya ilişkin kısmının kaldırılması ve iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı ile davacının %5 indirim hakkından yararlanıp yararlanmayacağı yönünden gereken şartların oluşup oluşmadığının sorulması üzerine davalı idarece gönderilen bilgi ve belgelerden, davacının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesi kapsamında herhangi bir fiilinin bulunmadığı, 2018 yılı ve öncesine ait ödenmemiş vergi borcunun olmadığı, 2016, 2017 ve 2018 yıllarına ait beyannamelerin süresinde verildiği anlaşıldığından Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde sayılan şartları taşıdığı sonucuna varılan davacı şirkete indirim hakkı tanınmayarak yapılan tahakkukta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle fazladan tahakkuk eden kurumlar vergisi kaldırılarak iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin 193 sayılı Kanun'un mükerrer 121. maddesinde sayılan şartları sağlamadığı, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.