Danıştay 3. Daire E.2021/3237 K.2022/4776

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle 2009 yılının Temmuz ila Kasım dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine dosyaya sunulan 2009 yılına ait tüm defter ve belgelerin davalı idareye gönderilmesi sonucunda düzenlenen görüş ve öneri raporunda, davacının.

Mühendislik İnşaat Mimarlık Makine Tasarım Sanayi Ticaret Limited Şirketi'ne ait sahte faturaları kayıtlarına aldığı ve bu faturalardaki katma değer vergilerini indirim konusu yaptığının belirtildiği, sözü edilen şirket hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer verilen saptamalardan, düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşıldığından, bu şirketten alınan faturalara dayalı katma değer vergisi ile 2009 yılının Mayıs, Temmuz ve Kasım dönemlerine ait olup dosyaya sunulmayan bir kısım faturalardaki indirimlerin reddinde hukuka aykırılık görülmediği,

2009 yılının Nisan dönemine ait vergiden istisna tutulan işleme ilişkin faturada gösterilmeyen katma değer vergisi ve aynı döneme ilişkin mükerrer indirim konusu yapıldığı saptanan vergi ile Mayıs ve Haziran dönemlerine ilişkin bir kısım faturada yazılı olandan fazla indirim konusu edilen tutarın reddinin de hukuka uygun düştüğü gerekçesiyle tarhiyat azaltılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belge ibraz etmeme eylemi herhangi bir mücbir sebebe dayanmadığından yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri değinilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.