Danıştay 3. Daire E.2021/339 K.2023/57

Dava konusu istem: Davacının, bir dönem kanuni temsilcisi olduğu …Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 1997 ila 1999, 2017 ve 218 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan e - haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararıyla davalı idareden dava konusu haczin dayanağı olan ve davacı adına tanzim edilen ödeme emirlerinin tebliğ alındıları istenilmesine karşın davalı idarece, Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik gereği imha edildiği belirtildiğinden ortada haciz aşamasına gelmiş bir kamu alacağının bulunduğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davacının banka hesabına uygulanan e - haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının asıl borçlu şirketin 01/01/1995 tarihinden itibaren müdürü olduğu, söz konusu şirketin mükellefiyetinin 2007 yılında re'sen terkin edilip 12/01/2013 tarihinde de ticaret sicilinden silindiği, davacı hakkında düzenlenen haciz bildirisine itiraz edilmediği gibi bir yıl içerisinde menfi tespit davası da açılmadığı, şirketten alınamayan kamu alacağının tahsili amacıyla davacı hakkında yapılan takibatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.