Danıştay 3. Daire E.2021/3569 K.2023/1001

Dava konusu istem: Davacının ikamet adresinde 09/01/2017 tarihinde gerçekleştirilen aramada ele geçirilen 102.200 paket kaçak ve bandrolsüz sigara nedeniyle sevk edildiği takdir komisyonu kararı uyarınca adına 2017 yılının Ocak dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kolluk görevlilerince yapılan aramada bandrolsüz sigaralar ele geçirilmiş olup bandrolsüz kaçak sigaraları bulunduran davacı adına 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanun'unun 13.maddesinin 5. fıkrası uyarınca re'sen özel tüketim vergisi tarhiyatı yapılması mümkün ise de davacının söz konusu kaçak sigaraların yurt içinde ticaretini yaptığı ve bu emtiayı ticari amaçla satarak başkalarına teslim ettiği yolunda veya başka şekilde katma değer vergisine tabi olacak herhangi bir işleme tabi tuttuğu yolunda herhangi bir saptama bulunmadığı gibi 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. bendi

uyarınca vergi sorumlusu olmasını gerektirecek yasal koşullar da gerçekleşmediğinden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına, takdir komisyonunca takdir edilen matrah farkı üzerinden 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrası gereğince yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.